-         wywiązuje się z zadań, które pasują czy definiują jego własny wizerunek i zgodne z przekonaniami. Oraz od wartości pracy.

a)     czynniki wywołujące zadowolenie z pracy (modyfikatory) (Herzburg)

-         nagrody za efektywność

-         motywacja i szanse rozwoju, awansu

-         odpowiedzialność

-         osiągnięcia

-         uznanie

-         treść pracy

b)     czynniki wywołujące niezadowolenie z pracy (higieniczne)

-         wynagrodzenie

-         kierownictwo

-         polityka firmy

-         warunki pracy

 

c)     zależy też od cech środowiska pracy:

-         grupa: potrzeba akceptacji

-         kierownictwo

-         stosowany system kar i nagród (teoria sprawiedliwości)

55. Omów podstawowe mechanizmy obronne

 

a)    Wyparcie: istnieje powszechna zgoda co do tego, że:

-         jest to umotywowane, selektywne zapominanie

-         człowiek nie ma kontroli nad zapominaniem

-         materiał wyparty nie ginie, można go wydobyć

-         wyparcie pierwotne to reprezentacja instynktu w ogóle się w świadomości nie pojawia, utrzymują się w nieświadomości

-         wyparcie wtórne: pewne treści pierwotne świadome, ale połączone związkami z instynktami wypartymi pierwotnie, zostały zepchnięte do nieświadomości. Może zostać uświadomiony ponownie

b)    anulowanie:

-         uznanie za niebyłe

-         formą jest spowiedź, „odpuszczenie i nie ma grzechu”, wynagradzanie tego co było

-         psychiczne skreślenie pewnej rzeczy, czynności     

-         wynagradzanie straty

c)     fantazjowanie: wyobrażanie sobie co by było gdyby

-         spełnia funkcje obronną, kiedy osoba w życiu rzeczywistym tylko fantazjuje na dany temat i nic w związku z tym nie robi

-         jeżeli służy przygotowywaniu do planowanej sytuacji realnej, nie jest to mechanizmem obronnym

d)    identyfikacja:

-         utożsamienie się z osobą, która jest dla nas ważna, upodabnianie się do niej, przejmowanie jej cech. U Freuda była mechanizmem rozwojowym

-         Anna Freud zauważyła coś takiego jak identyfikacja z agresorem (kapo), stosowały go osoby słabe, lękowe

e)    internalizacja, introjekcja, inkorporacja:

-         wcielanie pewnych elementów we własne ”ja” nieświadomie (cechy osobowości, wyglądu, uczuć)

-         inkorporacja jest najprymitywniejsza, przyswojenie zewnętrznych cech osoby, z którą chcemy się utożsamiać, czysto zewnętrzne naśladownictwo

-         introjekcja: cechy charakteru

-         internalizacja: wcielanie norm osób wychowujących dziecko w jego system moralny, również mechanizm rozwojowy

f)      izolacja: myśli o zdarzeniu od uczuć mu towarzyszących, sztuczne oddalenie emocji

g)    kompensacja (Adler):