-         może mieć charakter adaptacyjny (nie jestem ładna ale mam doktorat)

-         świadoma

-         formy:

·        dążenie do zniwelowania wady

·        robienie czegoś zamiast

·        zamiana wady w zaletę

·        samoponiżanie się

·        samochwalenie się

·        zachowania aspołeczne, które mogą zwrócić uwagę innych osób

a)    projekcja:

-         rzutowanie własnych właściwości na innych ludzi

-         klasyczna (podobieństwa): rzutowanie nieświadomych wad na otoczenie

-         klasyczna obrona: to co nas najbardziej drażni jest naszą największą wadą

-         atrybutywna: rzutowanie na ludzi świadomych cech

-         komplementarna: rzutowanie cechy komplementarnej do swojej(ktoś lękliwy przypisuje innym agresję)

b)    przemieszczenie

-         przesunięcie zainteresowania z obiektu, który jest niedostępny, na inny

-         jako mechanizm obronny, przesunięcie emocji, agresji itp., instytucja kozła ofiarnego, z jednej osoby na inną

c)     racjonalizacja:

-         rozsądne tłumaczenie własnych uczuć, motywów, zachowań tak, aby ładnie brzmiały, żeby były do przyjęcia, u podstaw leży rozumowanie fałszywe

-         formy:

·        robię coś bo lubię

·        odwoływanie się do autorytetów

·        szukanie winy w innych ludziach

·        robienie czegoś wyjątkowo, w drodze wyjątku

·        „słodkie cytryny”, „kwaśne winogrona”: jeśli cel jest nędzny dowartościujemy go, jak nam się nie udaje obniżamy jego wartość

·        reakcja upozorowana: jakiś impuls, którego nie akceptujemy, zmieniamy na inny, odwrotny. Zachowania takiej osoby są przesadne, nachalne, na pokaz

d)    regresja: funkcjonowanie na niższym poziomie rozwojowym

e)    sublimacja:

-         energia instynktu zostaje skierowana na szlachetniejsze cele. Według Freuda u podstaw leży seks, bo on wywołuje energię, najczęściej skierowana na działania społecznie akceptowane

-         ma sens tylko wtedy, gdy popęd seksualny nad nami dominuje, co odnosi się tylko do psychoanalizy

-         jedyny zdrowy mechanizm wg Freuda

f)      substytucja: podejmowanie zamiast działań skazanych na niepowodzenie, działań nakierowanych na cele dostępne

 

56. Istota i funkcje mechanizmów obronnych

 

a)    mechanizmy obronne to nieświadomy sposób radzenia z sytuacjami, które wzbudzają lęk lub zagrażają samoocenie. Bronią obrazu własnej osoby. Odkrył je Freud. Według teorii uczenia się (Dollard-Miller) mechanizm to brak werbalizacji, niezwerbalizowanie myśli albo uczuć. Niektóre uczucia, popędy mogły być nigdy niezwerbalizowane (wyparcie pierwotne), a niektóre były zwerbalizowane, lecz nauczyliśmy się ich unikać (wyparcie wtórne). W teorii poznawczej mechanizmy obronne są poznawczymi reinterpretacjami bodźców (Lazarus). Kofta uważa, że to są zaburzenia procesów poznawczych. Informacja nie została w ogóle odczytana (wyparcie pierwotne), albo odebrany bodziec został zinterpretowany źle.  Mogą być chore i zdrowe mechanizmy.