-         zwiększa się wewnątrzsterowność motywacji jednostki, „ja” jest źródłem napięcia motywacyjnego

-         zmianie ulega hierarchia wartości motywów i celów

-         zwiększeniu ulega również trwałość motywacji (dziecko szybko się zniechęca)

 

6.     Teoria redukcji popędu C.Hull’a

 

a)     rozumienie motywacji przez Hull’a: potrzeba biologiczna wytwarza popęd, który nas energetyzuje – Z(f) = (P*N). Zachowania jest funkcją popędu (potrzeba), który wzbudza zachowanie i nawyku (wiedza jak), który ukierunkowuje to zachowanie. Jeżeli nie ma nawyku człowiek wykonuje chaotyczne ruchy, ewentualnie uruchamiają się odruchy – Z(f) = (P*N) * Wp * Ibz * Hr (~wielkość przynęty, intensywność bodźca zewnętrznego i hamowanie reaktywne: im więcej trzeba się napracować tym jest większy - popęd ujemny)

b)     dwa rodzaje 

-         popędów: pierwotne (oparte o mechanizmy wrodzone np. głód, seks) i wtórne (wyuczone, wbudowane)

-         i nagród: pierwotne (pokarm) i wtórne (pochwała, zdolność częściowego redukowania popędu, np. przy odchudzaniu)

c)     Hull miał licznych następców: Miller. On też uznawał pojęcie popęd, ale interpretował nieco inaczej. Popędy powstają właściwie w wyniku wszystkich działających bodźców. A bodziec ma dwa aspekty: popędowy (miotanie się) i sygnału (gdzie szukać zaspokojenia). Aby czynność utrwaliła się w nawyk potrzebna jest nagroda. Wtórny popęd strachu tłumaczy schematem trójczłonowym: bodziec awersyjny, który uszkadza tkankę – relacja emocjonalna (fizyczna nie psychiczna: zmiany hormonalne) – bodziec wewnętrzny, który domaga się redukcji (bodziec popędowy) – reakcja zewnętrzna (ucieczka). Jeśli reakcja zlikwiduje popęd, to bodziec awersyjny i bodziec wewnętrzny przestaje działać i popęd znika – utrwalenie, generalizacja

-         popęd nabyty: bodziec obojętny występujący przypadkowo z reakcja emocjonalną i dalej schemat przebiega tak samo, dążenie do zaspokojenia popędu

-         najważniejszą rolę w indukowaniu(?) zachowania mają popędy nabyte: lęk, poczucie winy, poczucie akceptacji

 

7.     Przedstaw schemat tworzenia się popędu wtórnego na przykładzie popędu strachu.

 

Bodziec awersyjny – Reakcja emocjonalna – bodziec wewnętrzny – reakcja zewnętrzna

 

 

 

 

-         Bodziec awersyjny wywołuje uszkodzenia tkanki

-         Reakcja emocjonalna powoduje zmiany wewnętrzne

-         Bodziec wewnętrzny to bodziec popędowy

-         Jeżeli reakcja zewnętrzna zaspokaja popęd wówczas zanika. Jeśli nie zaspokaja dochodzi do takich operacji, które z czasem ulegają uwarunkowaniu

-         Na zasadzie pawłowskiego warunkowania do operacji może się włączyć Bodziec Obojętny i wówczas to on wywołuje reakcję lękową

 

8.     Przedstaw poglądy Tolmana na motywację

 

-         nacisk na rolę celów zachowania

-         człowiek w ciągu życia nabywa oczekiwań (bodźców) tego, co nastąpi po czym