a)
siatkowatego
pnia mózgu) do kory mózgowej ułatwia przewodzenie impulsów nerwowych w korze, gdyż
obniża próg wzbudzenia neuronów korowych, co z kolei ułatwia proces pobierania
i przetwarzania informacji.
b)
Jednakże
aktywacja nadmiernie wysoka upośledza działania i wywiera na nie wpływ
dezorganizacyjny. Człowiek staje się nadmiernie reaktywny na bodźce zewnętrzne,
bierze pod uwagę zarówno sygnały ważne jak i nieważne, zakłócające. Zachowanie
traci swoją wybiórczość i selektywność i jednostka nie może utrzymać
konsekwentnego kierunku działań.
c)
Odrębnym
problemem jest wyjaśnienie wpływu stresu na tzw. zmiany specyficzne, tj.
uruchamianie swoistych czynności korekcyjnych i obronnych. To zjawisko stresu
psychologicznego jest wg Lazarusa dwufazowe:
-
faza I:
człowiek spostrzega i interpretuje sytuację, w jakiej się znajduje, co może
prowadzić do wytworzenia się stanu zagrożenia – pierwotna ocena zagrożenia
-
faza II:
jednostka wykonuje różne zabiegi przystosowawcze, mające na celu zmianę
sytuacji i obniżenie poziomu zagrożenia. Wybór jednego z nich uzależniony jest
od wielkości zagrożeń wtórnych, związanych z określonymi działaniami. Jednostka
wybiera te techniki walki ze stresem, które wymagają możliwie najmniejszych
„kosztów psychologicznych” wywołując minimalne zagrożenia wtórne
d)
odporność na
stres psychologiczny.
-
odpornością
nazywa się fakt nie reagowania człowieka pobudzeniem emocjonalnym pomimo
znajdowania się w sytuacji stresowej
-
zdolność do
utrzymywania uprzedniego kierunku, sprawności i poziomu organizacji zachowania
się pomimo występowania stresu.
1.
Reakcja na
frustrację:
a)
frustracja –
agresja
-
frustracja jako
przerwanie działań zmierzających do osiągnięcia celu rodzi tendencję do agresji
-
siła
pobudzenia do agresji jest zależy od:
·
siły popędu
leżącego u podstaw zablokowanej czynności
·
wielkość
przeszkody
·
ilość
kolejnych frustracji
-
agresja
zmniejsza się kiedy człowiek antycypuje sobie karę za zastosowanie agresji na
źródło frustracji. Powoduje to wzrost siły agresji przemieszczonej. Wiąże się
to z niespecyficznymi czynnościami agresywnymi pozbawionymi kierunku,
skierowanie agresji na inne obiekty czy osoby, a nawet akty agresji wobec
samego siebie
b)
frustracja –
fiksacja
-
frustracja
występuje tu jako usztywnienie zachowania. Prowadzi do zachowań nie
przystosowawczych, pozbawionych funkcji instrumentalnej
c)
frustracja –
regresja
-
regresja to
pojawienie się bardziej prymitywnych form zachowania, spotykanych we
wcześniejszych okresach rozwojowych.
-
Przejawia się
w obniżeniu sprawności funkcji intelektualnych, sprawności wykonania, obniżenia
poziomu w sferze życia emocjonalnego i postaw społecznych
-
Może się
objawić, gdy człowiek dorosły traci panowanie nad sobą, zachowuje ssie w sposób
impulsywny
2.
Źródła
frustracji;
a)
zewnętrzne i
wewnętrzne
b)
czynne i
bierne